بیش از یک سال برای روایت عشقی که در کلمات نمی‌گنجید
بعضی تابلوها حاصل چند ماه کار هنری نیستند؛ در آن‌ها بخشی از عمر، خاطرات و رنج‌های پنهان هنرمند به تصویر درمی‌آید. دکتر مازیار میر، محقق و پژوهشگر، در یادداشتی درباره اثری از مریم امیری‌زاده، به همین پیوند میان هنر، عشق و گذر زمان پرداخته است؛ اثری که به باور او، بیش از آنکه تصویر یک چهره باشد، روایتی از زیستن در سایه یک دلبستگی عمیق است.
به گزارش ستاره نیوز،بیش از یک سال برای خلق این تابلو صرف شده، اما آنچه بر بوم نشسته، تنها حاصل ساعت‌ها کار با رنگ و قلم‌مو نیست. گویی نقاش، روزهای دوری و لحظه‌های دشوار را ذره‌ذره در تار و پود تصویر جای داده است؛ همان کلامی که قرار بود همچون نسیمی از زندگی عبور کند، اما سرانجام به تندبادی بدل شد که ریشه‌ها را از جا کند.
در نگاه شخصیت تصویر، می‌توان پرسشی بی‌پاسخ را جست‌وجو کرد. حضور نام‌هایی چون حافظ، سعدی، مولانا، عطار و فردوسی در فضای پیرامون او، یادآور میراثی از شعر و حکمت است؛ بااین‌حال، حتی این گنجینه بزرگ نیز ظاهراً نمی‌تواند راز نگاه خیره او را آشکار کند. کتاب‌های گشوده و برگ‌های پراکنده، همچون نشانه‌هایی از جست‌وجوی بی‌پایان برای یافتن حقیقتی هستند که شاید در هیچ صفحه‌ای به‌روشنی نوشته نشده باشد.
در این تصویر، عشق نه شور کوتاه‌مدت یک احساس زودگذر، بلکه باری سنگین و تجربه‌ای دگرگون‌کننده است. کتاب‌های روی میز، شاهد خاموش شب‌هایی به نظر می‌رسند که در سکوت و زیر نور شمع سپری شده‌اند؛ شب‌هایی که در آن‌ها اندیشه، دلتنگی و التهاب درهم آمیخته‌اند.
مریم امیری‌زاده با دقت در خطوط چهره و بازی نور و سایه، حالتی را پدید آورده که دشواری مسیر عشق را به مخاطب منتقل می‌کند. این اثر، معنای آن سخن آشنای حافظ را به یاد می‌آورد که عشق در آغاز آسان جلوه می‌کند، اما حقیقت خود را در گذر زمان و میان رنج‌های شیرین آشکار می‌سازد.
به نوشته دکتر مازیار میر، شکوه این تنهایی از آنجاست که شخصیت تصویر، با وجود قرار گرفتن در میان کتاب‌ها و نشانه‌های خرد و معرفت، در برابر تجربه عشق به مرز حیرت رسیده است. جایی که عقل و دانسته‌ها از پاسخ‌گویی بازمی‌مانند و تنها رنگ و نور می‌توانند آنچه را در دل می‌گذرد، بازگو کنند.
این تابلو در نهایت، روایتی از عبور انسان از غرور نخستین و رسیدن به مرحله‌ای از دلبستگی است که دیگر نمی‌توان آن را با کلمات توضیح داد؛ سفری از سادگی آغازین عشق به ژرفای بی‌انتهای شیدایی.
یادداشت دکتر مازیار میر، محقق و پژوهشگر
